Druga sobota miesiąca jest czasem Naszych Wspólnotowych Spotkań. Tym razem zostaliśmy nazwani ” Solą Ziemi i Światłem Świata”. Kapłan na kazaniu odwołał się do faktu, iż jako osoby niepełnosprawne oraz najsłabsze jesteśmy bardzo istotnym elementem społecznym, nadającym smak życiu.

Nasza słabość jest motywacją dla osób zdrowych. Jest ona zaczynem, aby nieść chrześcijańską iskrę życia przez świat. Ja osobiście potrzebuje towarzyszenia, pomocy w codziennych czynnościach, ale ta słabość niesie mnie przez życiową codzienność jak prąd rzeki. Dzięki temu mam szczerą nadzieje, że jestem Solą Ziemi.

Na spotkaniu w grupkach była mowa o naszej istocie we Wspólnocie, jak i w społeczeństwie. Mażda grupka miała za zadanie odpowiedzieć na dwa różne pytania:

1. W jaki sposób wspólnota jest solą i światłem dla Kościoła i społeczeństwa?
2. W jaki sposób osoba z niepełnosprawnością, rodzic, kapelan i przyjaciel jest solą i światłem dla wspólnoty?

Pytania pokazały kim jesteśmy i co sobą reprezentujemy oraz udowadniły, że „Siła w Słabości Się Doskonali”. Gdy trzymaliśmy w rękach małe zapalone świeczki, dzieląc się przy tym Chlebem, odbierałam wspólnotę jako jeszcze silniejszą jedność przy duchowym Wsparciu Kapelana, jak i Naszych Koordynatorów.

Po zakończeniu głównego tematu i zjedzonym poczęstunku rozpoczęliśmy tworzenie drobnego podarku dla zaprzyjaźnionej Wspólnoty, który zostanie wręczony podczas majowej pielgrzymki z okazji 45-lecia ruchu Wiara i Światło.

Na zakończenie przeszliśmy do groty Matki Bożej, by odśpiewać wspólnie Nabożeństwo Majowe.

Kasia i Sebastian.